images4.persgroep.net

Linda woont klein en duurzaam in Ottoland: ‘Een droom die uitkomt’

Nog geen dertig vierkante meter woon-oppervlakte, maar toch een keuken, woon-, hobby-, bad- én slaapkamer. Linda den Besten is maar wat blij met haar tiny house.

‘Wil je de rondleiding?’ Linda den Besten zegt het tegen iedereen die voor het eerst haar nieuwe huis in Ottoland binnenstapt. Met een vette knipoog, want de ‘tour’ is in een oogwenk gepiept. Wie zou timen met een stopwatch, zou rond een minuut afdrukken. ,,Dit is de woonkamer ‘slash’ keuken, in de loft vind je de slaapkamer met daaronder de badkamer. Daarmee zijn we al over de helft.’’

Spannend

Vorig maand verruilde Den Besten – samen met haar katten Jessie en Spot – haar dijkwoning in Papendrecht voor een gloednieuw tiny house midden in de polder. De kleine, duurzame woning rolde even daarvoor van de band bij ‘mini-huisjesfabriek’ Liberté Tiny Houses in Werkendam. En werd door een grote kraan op z’n plek getakeld. ,,Dat was spannend”, lacht ze. ,,Het is toch je huis wat daar door de lucht ‘vliegt’. Voor die werklui was het een eitje. Ze zetten ‘m in één keer goed.’’

Den Besten droomde naar eigen zeggen al jaren van die verhuizing. En van een huisje dat naast ‘tiny’ ook nog eens zoveel mogelijk zelfvoorzienend is. Zo liggen er op het dak zonnepanelen en wordt regenwater opgevangen in een 1500 liter grote ondergrondse tank en vervolgens gezuiverd. ,,De wasmachine komt nog, dat wordt er eentje met een voetpedaal”, vertelt ze. ,,Duurzaam leven is belangrijk voor me. Net als wat meer ‘teruggaan naar de natuur’. Ik zit hier midden in het groen, maar ook weer niet helemaal in de ‘middle of nowhere’. Een prachtige plek.’’

Visitekaartje

Den Besten – werkzaam als adviseur bij een bedrijf dat ‘snoezelruimtes’ ontwerpt voor mensen met een beperking of dementie – is eveneens oprichter van het platform Tiny House Drechtsteden, dat belangen van (toekomstige) bewoners behartigt en contacten legt met gemeenten. ,,Wat dat betreft zie ik mijn huisje ook als ‘visitekaartje’. Naar gemeenten in de regio toe, om ervoor te zorgen dat er meer locaties beschikbaar worden gesteld. Maar ook naar inwoners. Ik krijg veel vragen. Sommige mensen fietsen zelfs speciaal voorbij. Die zie je dan wijzen: ‘Daar staat ‘ie’. Dan nodig ik ze uit voor een kopje koffie of thee.’’

Den Besten ontwierp haar woning zelf. En benutte zowat elke centimeter van de 27 vierkante meter die het huisje in totaal telt aan woonoppervlakte. Tijdens de rondleiding duiken overal slimme kastjes en lades op. Onder het hoekbankje in de woonkamer annex keuken zijn bijvoorbeeld opbergvakken gemaakt. De strijkplank staat achter een deurtje in de hoek van het keukentje. ,,Slim indelen, daar gaat het om.’’

Toch ontkwam ze er niet aan om in aanloop naar de verhuizing kritisch te kijken naar al haar bezittingen. ,,Qua meubilair heb ik een bureaustoel meegenomen. De rest is verkocht, ging naar de kringloop of heb ik weggegeven. Ik ben niet zo gehecht aan spullen. Anders kun je zo’n stap ook niet zetten, denk ik.’’

Met herinneringen lag dat wel nét iets anders. ,,Al heb ik qua foto’s bijvoorbeeld ook tegen mezelf gezegd: ‘Je mag één krat meenemen’. Verder zijn er veel miniaturen mee verhuisd. Die maak ik zelf, dat is m’n hobby.’’

De werkkamer is dan ook de ‘pièce de résistance’ van de mini-woning. De ruimte is de grootste in huis, een langgerekte werktafel staat vol met gereedschap en ‘lopende projectjes’. ,,Het is voor mij de belangrijkste plek. Belangrijker nog dan m’n woonkamer’’, stelt Den Besten. Dan, lachend: ,,Waar ik op m’n verjaardag nu alle visite laat? Nou, ik ben niet zo van het groots vieren. Over twee jaar word ik vijftig, en dan huur ik wel gewoon lekker een zaaltje ergens.’’

Wel wennen

Het ‘klein en duurzaam wonen’ bevalt prima, zo benadrukt ze. ,,Zeker de eerste dagen was het wel wennen, hoor. Toen had ik nog geen stromend water en deed m’n houtkacheltje het nog niet.’’ Meteen daarna als aanvulling: ,,Maar het is ook de charme. Ik doe dingen veel ‘bewuster’, ik waardeer de kleine dingen veel meer.’’

Ook nu is er op sommige plekken in huis nog behoefte aan een ‘finishing touch’. Zo ontbreekt her en der een paneeltje of likje verf. ,,Dat doe ik mooi op mijn gemak. Nu is het vooral genieten. Dat m’n ontwerp werkelijkheid is, ik er écht in woon. Een droom die uitkomt.’’

Bron: AD

Deel dit bericht

Share on facebook